رینوپلاستی عملکردی چیست؟

رینوپلاستی عملکردی

رینوپلاستی عملکردی چیست و در چه مواردی انجام می گیرد؟ انسداد بینی یکی از شایع ترین مشکلات مراجعین به متخصص گوش و حلق و بینی است. انسداد بینی علل مختلفی دارد و در برخی موارد نیاز به جراحی برای بازسازی حفره بینی و رفع انسداد می باشد. یکی از اصلی ترین دلایل انسداد بینی انحراف تیغه بینی است. جراحی تیغه بینی یا سپتورینوپلاستی به رفع انسداد بینی ناشی از اختلالات آناتومیکی بینی کمک می کند.

تحقیقات نشان داده که سپتوپلاستی به تنهایی منجر به بهبودی اندک مجرای بینی می شود ولی بازسازی داخلی و خارجی بینی نتیجه بسیار موثرتری خواهد داشت. در حقیقت نتیجه عمل سپتورینوپلاستی بسیار موفقیت آمیزتر می باشد. این جراحی ترکیبی از سپتوپلاستی و بازسازی حفره داخلی و خارجی بینی است.

علت انسداد بینی

عملکرد بینی به عنوان یک عضو فیزیولوژیک در برابر جریان هوا مقاومتی حدوداً ۵۰ درصدی دارد. قطع سیستم ایرودینامیکی بینی باعث تغییر در شکل و عملکرد حفره های بینی می شود. مطالعات بسیاری در این زمینه صورت گرفته است و نتیجه حاکی از این است که در صورتی که رینوپلاستی برای رفع نقص در حفره بینی صورت گیرد در ۱۰ درصد تا ۵۴ درصد موارد ضعف مجرا یا دریچه داخل بینی وجود دارد که در طول جراحی باید اصلاح گردد. یکی از علل اصلی انسداد بینی ضعف مجرای داخلی بینی می باشد.

رینوپلاستی عملکردی

انسداد بینی می تواند ناشی از یک ناهنجاری مادرزادی در حفره بینی باشد و یا به دنبال ایجاد نقص در دریچه بینی ایجاد شود. افرادی که به ناهنجاری مجرای بینی مبتلا هستند از انسداد بینی رنج می برند. یکی از مسائلی که باید به آن توجه ویژه نمود، آسیب های به بینی در دوران کودکی است. این مورد می تواند به اشتباه در اختلالات مادرزادی طبقه بندی شود در حالی که بیمار سابقه آسیب به بینی در کودکی داشته است.

علت شایع انسداد بینی

طبق تحقیقاتی که صورت گرفته در ۴۲ درصد موارد انسداد بینی ناشی از آسیب به بینی بوده است. دلیل دیگر انسداد بینی حضور ناهنماهنگ تیغه استخوانی و غضروفی در موارد انحراف بینی می باشد.

اصلاح این مشکلات به تسکین علائم انسداد بینی کمک بسیاری خواهد کرد، همچنین در رینوپلاستی عملکردی نقش مهمی ایفا می کند. در سال ۱۹۸۴ آزمایشی بر روی سه گروه از بیماران صورت گرفت و از تکنیک Endonasal spreader graft ( بازکننده مجرا ) کمک گرفته شد. شواهد حاکی از آن بود که در اغلب موارد نیاز به بازسازی طاق میانی بینی می باشد.

بازسازی ساختار بینی

به طور کلی برای افزایش زاویه بینی برای بازسازی سقف پشتی بینی می توان با استفاده از تکنیک پیوند غشایی اندونیزال دسترسی ایده آلی ایجاد نمود.

تکنیک رینوپلاستی باز

تکنیک رینوپلاستی باز در دهه های گذشته بسیار پر کاربرد شده است. مخصوصاً در مواردی که رینوپلاستی برای بار دوم انجام می گیرد. ۷۲ درصد از جراحان در جراحی اول از تکنیک جراحی باز استفاده می کنند. در ۷۶ درصد از موارد رینوپلاستی برای بار دوم، از تکنیک جراحی باز استفاده می شود. با این توضیحات به این نتیجه می رسیم که در اکثر موارد تکنیک جراحی باز انتخاب می گردد، زیرا دسترسی و مانور جراح در این تکنیک بالاتر است.

نتیجه گیری

رینوپلاستی عملکردی برای بهبود و اصلاح انسداد بینی و انحراف تیغه بینی صورت می گیرد. گرچه اصلاح بینی به زیبایی بیشتر بینی و رفع نقایص کمک می کند و در انتها می توان به یک بینی زیباتر و متناسب تر دست پیدا کرد ولی هدف اولیه این جراحی، درمانی می باشد.