رینوسینوزیت مزمن به همراه پولیپ بینی چیست؟

رینوسینوزیت مزمن به همراه پولیپ بینی، با التهاب مزمن سینوس و بینی مشخص می شود. از جمله علائم می توان به آبریزش بینی قدامی و خلفی، گرفتگی بینی و یا احساس درد و فشار در صورت بیش از دوازده هفته اشاره کرد.

پولیپ های بینی، جراحات التهابی هستند که مجاری هوایی را درگیر می کنند. آقایان بیشتر از خانم ها در معرض ابتلا هستند، اما ژنتیک و یا عوامل محیطی چندان دخیل نیستند.

پولیپ های بینی، توده های التهابی در بافت سینوس و بینی می باشند و در شرایطی از قبیل فیبروز کیستیک و بدخیمی ها، مشاهده می شوند. همچنین پولیپ های بینی، توده های خوش خیمی هستند که در حفره سینوسی رشد می کنند.

رینوسینوزیت مزمن به همراه پولیپ بینی چیست؟

رینوسینوزیت مزمن از چه سنی آغاز می شود؟

رینوسینوزیت مزمن به همراه پولیپ، شرایطی است که عمدتا از ۴۲ سالگی آغاز و در رده سنی ۴۰ تا ۶۰ سال تشخیص داده می شود. عمدتا پولیپ ها جراحات التهابی هستند که از سینوس اتموئید منشاء می گیرند و از مجاری هوایی بینی زیر شاخک ها بیرون می زنند. در این مورد نیز آقایان بیشتر از خانم ها در معرض این اختلال هستند.

رینوسینوزیت مزمن با پولیپ بینی چه علائمی دارد؟

افراد مبتلا به رینوسینوزیت مزمن به همراه پولیپ بینی، با علائمی مانند آبریزش بینی، گرفتگی بینی و یا احساس فشار در صورت مواجه می شوند.

افراد مبتلا به رینوسینوزیت مزمن و پولیپ، مدت زمان بیشتری به بیماری سینوسی مبتلا خواهند بود. احتمال انجام جراحی مجدد سینوس در افراد مبتلا به این اختلال نسبت به افرادی که تنها به رینوسینوزیت مزمن مبتلا می شوند، بیشتر می باشد.

رینوسینوزیت مزمن به همراه پولیپ عمدتا با سایر شرایط از جمله رینوسینوزیت حاد، رینیت آلرژیک، آسم، رفلاکس اسید معده و آپنه انسدادی خواب در ارتباط می باشد.

چه مواردی در بروز این اختلال دخیل هستند؟

عارضه مورد بحث، شرایط بالینی است که با التهاب مزمن سینوس و بینی تشخیص داده می شود. پولیپ ها، داخل حفره بینی تشکیل می شوند و در رینوسینوزیت مزمن، خوش خیم هستند. از جمله مواردی که در بروز چنین شرایطی دخیل هستند می تواند به مولفه های زیر اشاره کرد.

• نقص در سلول های اپی تلیال بینی و سینوس
• افزایش تماس با باکتری های بیماری زا
• اختلال در سیستم ایمنی

آیا رینوسینوزیت مزمنی که به همراه پولیپ بینی باشد، قابل درمان است؟

درمان پزشکی رینوسینوزیت محدود است؛ اما معمولا کورتون های موضعی و محلول های سالینی با این هدف تجویز می شود. کورتون های داخل بینی می توانند از اندازه پولیپ کم کنند، علائم را تسکین دهند و کیفیت زندگی را بهبود بخشند.

کورتون های خوراکی نیز به کاهش اندازه پولیپ و تسکین علائم کمک می کنند، اما به دلیل عوارض جانبی که دارند باید با احتیاط مصرف شوند.

افراد مبتلا به بیماری سینوس و بینی که به درمان دارویی پاسخ نداده اند، باید از لحاظ انجام جراحی سینوس، مورد ارزیابی قرار بگیرند. جراحی آندوسکوپی سینوس می تواند به بهبود علائم کمک کند اما با این حال، احتمال بازگشت پولیپ وجود دارد.