رینوسینوزیت مزمن

سینوس ها حفره های هوای توخالی در استخوان های صورت و سر هستند که احتمالاً برای محافظت از مغز در هنگام ضربه وجود دارند سینوس ها با لایه نازکی از بافت پوشانده شده اند که معمولاً مقدار کمی مخاط ایجاد می کند تا سینوس ها را سالم نگه دارد و سبب از بین رفتن میکروب ها شود. رینوسینوزیت زمانی اتفاق می‌افتد که پوشش سینوس‌ها عفونی یا تحریک شود، متورم شود و مخاط اضافی ایجاد کند. پوشش متورم ممکن است در تخلیه مخاط نیز اختلال ایجاد کند. رینوسینوزیت مزمن به شرایطی اطلاق می شود که علیرغم تلاش برای درمان، حداقل ۱۲ هفته طول می کشد و حداقل دو مورد از علائم زیر را ایجاد می کند: احتقان بینی، ترشحات مخاطی از بینی یا مخاطی که از پشت گلو، احساس درد، فشار یا کاهش حس بویایی.

اختلال بویایی یکی از علامت های اصلی در بیماران مبتلا به رینوسینوزیت مزمن است. برای درمان سینوزیت مزمن در ابتدا نیاز است که اختلال بویایی بررسی شود و سپس برای جراحی اقدام گردد. اختلال بویایی بر کیفیت زندگی افراد و حس چشایی آن ها تاثیر می گذارد. در این مقاله به نکات کلیدی تاثیر جراحی اندوسکوپی سینوس بر اختلال بویایی اشاره می کنیم. طی بررسی و تحقیقاتی که در این زمینه صورت گرفته است اطلاعات مفیدی در اختیار بیماران مبتلا به رینوسینوزیت مزمن قرار می گیرد. طبیعت مزمن بیماری رینوسینوزیت باعث می شود که بررسی اختلال بویایی در بیمارن مبتلا برای تمام عمر، امری ضروری باشد.اختلال بویایی علامت شایع رینوسینوزیت مزمن است که در ۳۰ تا ۸۰ درصد از بیماران دیده می شود. گرچه این اختلاف شدید در درصد گزارشی مربوط به مهارت جراح، بیماری زمینه ای و دیگر فاکتورها می باشد. البته این مساله بر تشخیص درست بیماری و انتخاب تکنیک های جراحی مناسب تاکید دارد.
پاتوفیزیولوژی اختلال بویایی در بیماران مبتلا به رینوسینوزیت مزمن به فاکتورهای بسیاری مربوط است و انسداد بینی و حس بویایی بینی عوامل مهمی در این مورد هستند. پاتولوژی انسدادی مشکلات بسیاری را موجب می شود که از جمله می توان به پولیپ های بینی، ادم یا تورم لایه مخاطی، چسبندگی و انحراف تیغه بینی اشاره کرد. با وجود تورم و التهابات، تشخیص بیماری سخت تر می شود.
بیماران مبتلا به رینوسینوزیت مزمن به درجات گوناگونی از اختلال بویایی مبتلا هستند و درجاتی از پولیپ بینی را تجربه می کنند.اختلال بویایی یکی از علامت های اصلی در بیماران مبتلا به رینوسینوزیت مزمن است. برای درمان سینوزیت مزمن در ابتدا نیاز است که اختلال بویایی بررسی شود و سپس برای جراحی اقدام گردد. اختلال بویایی بر کیفیت زندگی افراد و حس چشایی آن ها تاثیر می گذارد. در این مقاله به نکات کلیدی تاثیر جراحی اندوسکوپی سینوس بر اختلال بویایی اشاره می کنیم. طی بررسی و تحقیقاتی که در این زمینه صورت گرفته است اطلاعات مفیدی در اختیار بیماران مبتلا به رینوسینوزیت مزمن قرار می گیرد. طبیعت مزمن بیماری رینوسینوزیت باعث می شود که بررسی اختلال بویایی در بیمارن مبتلا برای تمام عمر، امری ضروری باختلال بویایی علامت شایع رینوسینوزیت مزمن است که در ۳۰ تا ۸۰ درصد از بیماران دیده می شود. گرچه این اختلاف شدید در درصد گزارشی مربوط به مهارت جراح، بیماری زمینه ای و دیگر فاکتورها می باشد. البته این مساله بر تشخیص درست بیماری و انتخاب تکنیک های جراحی مناسب تاکید دارد.

پاتوفیزیولوژی اختلال بویایی در بیماران مبتلا به رینوسینوزیت مزمن به فاکتورهای بسیاری مربوط است و انسداد بینی و حس بویایی بینی عوامل مهمی در این مورد هستند. پاتولوژی انسدادی مشکلات بسیاری را موجب می شود که از جمله می توان به پولیپ های بینی، ادم یا تورم لایه مخاطی، چسبندگی و انحراف تیغه بینی اشاره کرد. با وجود تورم و التهابات، تشخیص بیماری سخت تر می شود.
بیماران مبتلا به رینوسینوزیت مزمن به درجات گوناگونی از اختلال بویایی مبتلا هستند و درجاتی از پولیپ بینی را تجربه می کنند.

بر خلاف رینوسینوزیت حاد که معمولاً در اثر عفونت به وجود می آید، رینوسینوزیت مزمن اغلب علل پیچیده‌تر و مبهم‌تری دارد. عفونت می تواند سبب تشدید رینوسینوزیت مزمن شود. افراد مبتلا به این بیماری مزمن معمولاً دچار التهاب طولانی مدت می شوند که تنها با عفونت قابل توضیح نیست.

رینوسینوزیت مزمن بسته به ویژگی هایی که دارد، به سه دسته مختلف تقسیم می شوند که به شرح زیر است :

رینوسینوزیت مزمن بدون پولیپ بینی

رینوسینوزیت مزمن بدون پولیپ بینی شایع ترین نوع رینوسینوزیت است. در این شکل از رینوسینوزیت، تورم و تحریک پوشش سینوس ممکن است ناشی از عوامل مختلفی مانند حساسیت به چیزهای موجود در هوا، تحریک از چیزهای موجود در هوا و عفونت و … . این عوامل در افراد مختلف متفاوت است.

رینوسینوزیت مزمن همراه با پولیپ بینی

برخی از افراد مبتلا به رینوسینوزیت مزمن دارای رشد غیرطبیعی بافت داخل بینی یا سینوس های خود به نام پولیپ بینی هستند. پولیپ‌ها می‌توانند به اندازه‌ای بزرگ شوند که سینوس‌ها را مسدود کنند و سبب ایجاد علائمی شوند. متخصصان به طور کامل درک نمی کنند که چرا برخی افراد دچار پولیپ بینی می شوند. درمان شامل مصرف داروها برای کوچک کردن پولیپ یا جراحی برای برداشتن آنها است. برخی افراد به هر دو نیاز دارند.

رینوسینوزیت مزمن همراه با آلرژی قارچی

برخی از افراد مبتلا به رینوسینوزیت مزمن به قارچ ها در داخل سینوس ها، از خود واکنش آلرژیک قوی نشان می دهند. طبیعی است که هوا حاوی مقادیر کمی قارچ (هاگ های موجود در هوا) باشد و بیشتر افراد می توانند بدون مشکل در هوای حاوی هاگ قارچ تنفس کنند. با این حال، در برخی از افراد، حساسیت به قارچ ها باعث می شود که پوشش سینوس مخاط غلیظ و متراکمی ایجاد کند که سینوس ها را پر می کند. برای تشخیص این نوع رینوسینوزیت مزمن، یک پزشک باید مخاط غلیظ را در سینوس ها پیدا کند، قارچ ها را در مخاط زیر میکروسکوپ ببیند و (با آزمایش آلرژی) نشان دهد که بیماران به قارچ ها حساسیت دارند.