09919475341 info@drjafari.net
دکتر رزیتا جعفری / متفرقه / تفاوت‌ها وشباهت‌های رینوپلاستی در غرب و شرق؛ ویژگی‌ها و روش‌های پیشنهادی
مدت زمان مطالعه ۱۵ دقیقه
ماوراطب دکتر رزیتا جعفری

تفاوت‌ها وشباهت‌های رینوپلاستی در غرب و شرق؛ ویژگی‌ها و روش‌های پیشنهادی

رینوپلاستی از دیرباز یکی از عمل‌های رایج در میان جراحی‌های پلاستیک زیبایی بوده است. بر اساس تازه‌ترین داده‌های انجمن بین‌المللی جراحی پلاستیک زیبایی، رینوپلاستی در میان پنج جراحی برتر در حوزه پلاستیک و زیبایی در سطح جهان جای داشته، این جراحی در میان افراد و فرهنگ‌ها و قومیت‌های مختلف بسیار پرطرفدار است، چرا که بینی در مرکز صورت قرار دارد و جایگاه و نقش مهمی در زیبایی صورت دارد و اغلب، بیشتر از هر بخش دیگری در صورت به چشم می‌آید. بعلاوه شکل، موقعیت و ارتفاع و بلندی بینی همگی می‌توانند بر ظاهر دیگر اجزای صورت (مانند چشم‌ها و لب‌ها) که در اطراف بینی قرار دارند تأثیرگذار باشند.

برای جراحان پلاستیک، رینوپلاستی یکی از سخت‌ترین جراحی‌های زیبایی قلمداد می‌شود. چراکه تغییرات و تفاوت‌های میلیمیتری بر روی نتیجه‌ی به دست‌آمده از جراحی بسیار تأثیرگذار خواهند بود.  بعلاوه بینی هر فرد خاص بوده و استاندارد ثابت و مورد قبولی نیز برای تمام بینی‌ها وجود ندارد. بینی زیبا و فوق‌العاده برای هر شخص تعریف بسیار متفاوتی دارد. بینی ایده‌آلی که بیماران خواهان آن هستند، می‌تواند تحت تأثیر معیار‌ها و هنجارهای فرهنگی، مد و فشن رایج در یک دوره زمانی خاص و یا حتی ظاهر برخی از سلبریتی‌های خاص قرار بگیرد. بنابراین به جای دنبال کردن یک فورم مشخص بینی، بهترین نتیجه به دست‌آمده از رینوپلاستی که در طول زمان همچنان مطلوب خواهد بود، شکلی است که طبیعی و متناسب با بقیه قسمت‌های صورت فرد باشد.

اگرچه تعیین بهترین و بی‌نقص‌ترین ظاهر، کار دشواری است اما نقص و ایراد، اغلب امری جهانی است و در فرهنگ‌های مختلف تشخیص داده می‌شود. در رینوپلاستی شرقی و غربی، ویژگی‎های نامطلوب مختلفی در هر یک از این تکنیک‌های مربوطه وجود دارد که باید برطرف شوند. ما تجارب خود را از آمریکای شمالی، آسیا و آمریکای جنوبی جمع‌آوری کرده و ارزیابی‌ها و روش‌های مربوط به رینوپلاستی شرقی و غربی را خلاصه‌سازی کرده‌ایم.

اشکال و روش‌های جراحی مختلف بینی در رینوپلاستی شرقی و غربی

در رینوپلاستی شرقی، جراحی اغلب شامل کوچک کردن بافت طبیعی بینی می‌شود. روش پیشنهادی در رینوپلاستی غربی شامل مرحله‌های اصلاح پشت بینی در ابتدا و سپس کار بر روی نوک بینی است تا نتیجه متناسب با خواسته و نیاز بیماران باشد. در رینوپلاستی شرقی، جراح اغلب به بزرگ کردن بافت طبیعی بینی با تزریق و یا جاگذاری مواد برای شکل‌دهی بینی می‌پردازد. بنابراین روش پیشنهادی در شرق بر خلاف غرب است به این صورت که در جراحی ابتدا بر روی نوک بینی و سپس قسمت پشت بینی اصلاحات انجام می‌شوند.

اگر چه هر بینی باید به صورت جداگانه ارزیابی شود و رینوپلاستی آن متناسب با صورت خود فرد باشد، نقاط مشترک و ویژگی‌های نامطلوبی که نیاز به رفع و اصلاح دارند در افراد مختلف وجود دارند که به صورت مکرر هم در میان شرقی‌ها و هم در میان غربی‌ها به چشم می‌خورند. در ادامه ویژگی‌های اصلی و روش‌های پیشنهادی خود را به طور خلاصه آورده‌ایم.

روش‌های رایج در جراحی رینوپلاستی غربی

ترتیب و توالی مراحل جراحی بر اساس شکایت‌های مرتبط غربی‌ها از ظاهر بینی‌شان شکل گرفته است. در رینوپلاستی غربی، اغلب پشت بینی اولین قسمتی است که پزشک کار جراحی را بر روی آن شروع می‌کند و سپس در ادامه به اصلاح نوک بینی می‌پردازد. ترتیب درست مرحله‌های جراحی و تکنیک‌های مربوطه برای پشت بینی شامل موارد زیر می‌شود: کوچک کردن یا رفع برآمدگی در پشت بینی از طریق تراشیدن یا برش مستقیم استخوان، برش برآمدگی غضروفی، و برداشتن استخوانهای جانبی و باریک کردن بینی.

پس از برداشتن قوز پشت بینی و باریک کردن آن، نوک بینی کوچک شده و افتادگی یا برآمدگی آن متناسب با شکل جدید قسمت پشت بینی، برطرف می‌شود. غضروف نوک بینی‌ غربی‌‌‌ها اغلب ناشی از کرورای جانبی بزرگ شده به خاطرLLC (افتادگی غضروف‌های کناری) است، از این رو با تراشیدن قسمت بالایی کرورای جانبی برطرف می‌شود. سپس با به کارگیری مجموعه‌ای از بخیه‌های رو به بالا، می‌‌توان نوک بینی را کوچکتر و جمع و جورتر کرد و ایرادات نوک بینی نیز قابل اصلاح هستند. پیوند کلوملا همیشه هم لازم نیست اما اغلب برای برجسته کردن و برطرف کردن افتادگی نوک بینی به کار می‌رود. در مواردی که سپتوم بینی طولانی است، جراح می تواند تکنیک «زبانه در شیار» را به جای تکنیک کلوملا را برای رفع افتادگی غضروف‌های جانبی به کار بگیرد تا نوک بینی را در انتهای سپتوم بتواند بالاتر برده و شکل بهتری به آن بدهد. تقریباْ تمامی تکنیک‌های جراحی مربوط به نوک بینی که در رینوپلاستی غربی به کار گرفته شده همگی به پدید آمدن کمی چرخش در نوک بینی منجر می‌شوند. پس از جهت‌دهی و زاویه‌دهی، برجسته‎سازی، دیگر نیازی به کوچک‌سازی آلاربیس نخواهد بود زیرا باله‌های بینی به سمت نوک بینی کشیده می‌شوند و در نتیجه قطر آنها کم می‌شود.

رینوپلاستی-غربی

در مواردی از رینوپلاستی‌های غربی، موادی به جز بافت و اجزا خود بینی، مانند پروتزها یا غضروف های برداشته شده از گوش یا دنده‌ی بیمار نیز به  ندرت به کار می‌روند. پایه‌ی تیغه‌ی بینی را می توان در صورت نیاز از پره‌های بینی تأمین کرد. در پره‌های بینی در مقایسه با بیماران متقاضی رینوپلاستی در غرب، غضروف پره‌ای زیادی وجود دارد. به طور خلاصه رینوپلاستی غربی بیشتر شامل کوچک کردن بافت طبیعی بینی است.

روش‌های رایج رینوپلاستی شرقی

در رینوپلاستی‌های شرقی نوک‌ بینی مهمترین بخش بینی و همچنین سخت‌ترین قسمت برای اصلاح کردن است. نوک بینی غضروف‌ جانبی که نوکی رو به پایین دارند اغلب کوچک و ضعیف هستند، بنابراین تعیین میزان برجستگی و محل مناسب ضروری‌ترین کار است. پس از رفع ایراد نوک بینی اصلاح قسمت پشت بینی نیز با مواد انتخاب‌شده به راحتی انجام خواهد شد تا با نوک جدید بینی تناسب داشته باشد. بنابراین در رینوپلاستی شرقی، مرحله‌های جراحی برعکس روش‌های غربی: ابتدا نوک بینی اصلاح می‌شود و سپس پشت بینی و در نهایت نیز چنان‌چه ضرورت داشته باشد تغییرات و اصلاحات اضافی در نوک بینی اعمال می‌شود.

یکی از کاربردی‌ترین روش‌ها در تنظیم برجستگی و زاویه در نوک بینی، پیوند گرافت (یک پروتز جداری برای قسمت تیغه‌ی بین دو سوراخ بینی) است. پزشک با پیوند یک گرافت یک تکه، در اصل تیغه‌ی کوتاه بینی‌های شرقی را به تیغه‌ای بلند (مشابه تیغه‌ای که در بینی‌‌های غربی‌ به چشم می‌خورند) تبدیل می‌کند. سپس می‌تواند غضروف‌های جانبی تحتانی دو طرفه را از قسمت‌های متصل به بافت اصلی، جدا کرده و با حالتی که نوک بینی را برجسته‌تر و زاویه‌دارتر کنند، دوباره به بافت اصلی متصل کند(مشابه تکنیک «زبانه در شیار» به کار رفته در بیماران غربی). برجسته کردن نوک بینی در اغلب موارد امری ضروری در جراحی بینی‌های شرقی است، اما در برخی موارد هم نیازی به این کار نیست.

رینوپلاستی-شرقی

سایر مانورهای نوک بینی مانند تکنیک سفالیک تریم (cephalic trim)، بخیه‌های اینتردومال (interdomal) و ترنسدومال (transdomal) متناسب با آناتومی‌ بینی هر فرد می‌توانند به کار گرفته شوند. زمانی که نوک بینی در جای مناسب ثابت شد، قسمت پشت بینی با انتخاب و استفاده‌ی یک ماده‌ی مناسب، تقویت و بازسازی می‌شود. تمامی موادی که برای این امر به کار می‌روند حتی غضروف‌های اوتولوگ، هرکدام مزایا و معایب خود را دارند. ماده‌ی انتخاب شده توسط پزشک به سادگی به شکلی در می‌آید که اندازه‌ی طول و ارتفاع آن به اندازه‌ای باشد که مکمل ساختار نوک بینی شود. تنها گرافت‌هایی مانند گرافت شیلد (shield graft) و گرافت کپ (cap graft)، که از غضروف بینی یا غضروف جداری ساخته شده باشند، در برجسته‌ کردن نوک بینی کاربردی هستند. این بازسازی نوک بینی اغلب پس از تعیین ارتفاع پشت بینی انجام می‌شود تا برجستگی و مشخصات لازم در بینی بطور متناسب با قسمت پشت، ایجاد شده و نوک بینی را طبیعی‌تر و سربالاتر کنند. در رینوپلاستی شرقی هم مانند رینوپلاستی غربی، کوچک کردن پره‌های بینی همیشه آخرین بخشی است که انجام می‌شود. در صورتی که نوک بینی نسبت به حالت اولیه خود به اندازه زیادی برجسته شده باشد نیازی به کوچک کردن پره‌های بینی نخواهد بود. به طور خلاصه، رینوپلاستی شرقی در اصل بیشتر به بزرگتر کردن بافت طبیعی بینی می‌پردازد. بنابراین جراحان اغلب باید از مواد خارجی و ایمپلنت، بهره بگیرند.

شباهت های رینوپلاستی غربی و شرقی

مطالعات گسترده‌ای بر روی شکل و فرم بینی ایده‌آل صورت گرفته و در منابع مختلف، توضیحات بسیاری در این رابطه توسط متخصصین ارائه شده. اگرچه هر فرد سلایق و درخواست‌های خاص خود را دارد اما با توجه به تجارب به دست آمده‌ی ما، شکل نهایی بینی‌ که هم در رینوپلاستی شرقی‌ و هم در رینوپلاستی غربی مطلوب است، در واقع کاملاً مشابه و یکسان است. اگر افراد معروف، بازیگران و هنرمندان شرقی و غربی را که بینی‌های زیبایی دارند، با هم مقایسه کنید متوجه خواهید شد که از نظر شکل بینی کاملاً مشابه هستند. تنها تفاوت موجود فقط در اندازه و تناسب بینی با صورت افراد است. جراحی‌های رینوپلاستی شرقی و غربی در واقع از دو جهت و مسیر متفاوت به یک شکل و ظاهر مشترک و کاملاً مشابه می‌رسند.

شکل، طول، ارتفاع و زوایای یک بینی ایده‌آل، همگی متناسب با فرهنگ‌ها تعیین می‌شوند. بینی‌های غربی کوچک و برجسته می‌شوند در حالی‌که بینی‌های شرقی بزرگ‌تر و برجسته‌تر می‌شوند تا به همان نتیجه‌ی نهایی مطلوب و مشترک برسند. یکی از بزرگترین سوءتفاهم‌ها این است که تصور کنید رینوپلاستی شرقی عملی ناشی از غرب‌زدگی است؛ درحالی که در اصل هدف بیماران شرقی بهبود شکل و ظاهر بینی و تقلید از همتایان زیبای خود در شرق است.

نمونه‌هایی از انواع بینی با تکنیک‌های ترکیبی

الگوریتم‌های جراحی‌ که پیشتر برای انواع بینی‌های شرقی و غربی ارائه شدند، در ۸۰ تا ۹۰ درصد از صورتها قابل اجرا هستند. اگرچه همانطور که قبلاً نیز تأکید کردیم، هر بینی‌ باید به صورت جداگانه بررسی شده و تکنیک‌ مناسب برای جراحی آن انتخاب شود. استفاده از چند روش و تکنیک جراحی و ترکیب آن‌ها متناسب با اهداف جراحی و قسمت‌هایی که نیاز به اصلاح دارند، امری عجیب و یا غیرعادی نیست. در ادامه دو مورد را به عنوان نمونه برای شما آورده‌ایم :

مورد اول :

یک دانشجوی پزشکی از کشور آفریقایی غنا می‌خواهد نوک بینی برجسته‌تری داشته باشد و ظاهر بینی‌اش از زاویه‌ی روبرو شکلی باریک‌تر داشته باشد. همچنین در قسمت پشت بینی خود یک قوز کوچک دارد که از وجود آن بسیار ناراضی است. در بررسی بینی او، او ویژگی‌های نامطلوبی را هم از نظر رینوپلاستی شرقی و هم از دید رینوپلاستی غربی مشاهده می‌شود. ویژگی‌های نامطلوب بینی او که با ویژگی‌های نامطلوب بینی‌های شرقی مشترک هستند شامل پوست ضخیم، نوک بینی افتاده و پشت بینی دارای قوز، پره‌های بینی گشاد و نوک بینی بسیار کوچک است. ویژگی‌های نامطلوب در بینی او که با رینوپلاستی غربی مشترک هستند، شامل این موارد می‌شود: قوز در قسمت پشت بینی، پشت بینی استخوانی و پهن، غضروف‌های جانبی تحتانی بزرگ و نوک بینی‌ای که کمی افتاده و یا کج است.

با توجه به این ویژگی‌ها تکنیک ترکیبی‌ که در ادامه توضیح می‌دهیم برای جراحی بینی او به کار برده شد؛ برداشتن چربی پوست قسمت نوک بینی، برطرف کردن قوز بینی از طریق تراشیدن استخوان، برش و جدا کردن استخوان‌های جانبی بینی برای باریک کردن پشت بینی، اصلاح غضروف‌های تحتانی جانبی به روش سفالیک تریم، استفاده از پایه‌ی کلوملار در قسمت سپتوم برای برجسته کردن و زاویه دادن به نوک بینی، استفاده از بخیه‌های اینتردومال (interdomal) و ترنس‌دومال (transdomal) برای باریک‌تر کردن نوک بینی و در نهایت نیز کوچک کردن پره‌های بینی.

مورد دوم :

یک پرستار آسیایی از کشور چین که قوز واضحی در پشت بینی خود دارد و نوک بینی وی هم کمی افتاده است؛ ریخت‌شناسی بینی این فرد بسیار مشابه بینی افراد غربی است. برخلاف دیگر بیماران شرقی، ارتفاع نوک و پشت بینی وی با دیگر بخش‌های چهره‌ی او کاملاً متناسب است؛ بنابراین در جراحی بینی او نیازی به تقویت یا بزرگتر کردن هیچ بخشی از بینی نیست. ضرورتاً، الگوریتم جراحی رینوپلاستی غربی، در رابطه با قوز پشت بینی وی انجام شد و از چربی پوست بینی هم جهت باریک کردن نوک بینی برداشته شد.

رینوپلاستی خانم آفریقایی

نکات کلی در مورد رینوپلاستی شرقی و غربی

بینی‌ها باهم متفاوت هستند، پس هر جراحی رینوپلاستی باید متناسب با بینی فرد برنامه‌ریزی و انجام شود. اگرچه، چهره شناسی‌هایی که پیشتر در رابطه با آن‌ها صحبت کردیم به تکرار در میان افراد دیده می‌شوند اما برای دستیابی به نتایج پایدارتر، می‌توان از تکنیک‌های جراحی خاص برای هر فرد استفاده کرد. در این مقاله ما اندوخته‌ی تجارب خود را ارائه می‌کنیم و سعی بر طبقه‌بندی رایج‌ترین ویژگی‌ها و فراهم کردن الگوریتم‌هایی در هر دو روش جراحی رینوپلاستی شرقی و غربی را داریم. اگرچه رینوپلاستی شرقی و غربی هر دو ظاهر زیبایی‌شناختی یکسانی را برای بینی ایجاد می‌کنند اما نکات پراهمیت و کفتنی بسیاری در رابطه با مسیر انجام جراح یه‌ی کلوملا استراتژی برای رسیدن به نتیجه مطلوب، وجود دارد

چگونگی انجام رینوپلاستی غربی

در رینوپلاستی غربی، استفاده از گرافت پایه کلوملا به نسبت استفاده از گرافت سپتال اکستنشن (که در رینوپلاستی شرقی به کار می‌رود) انتخاب بسیار منطقی‌تری است. گرافت‌های پایه‌ی کلوملا استرات و سپتال اکستنشن هردو ارتفاع نوک بینی را بیشتر می‌کنند، اما گرافت کلوملا استرات در جای خود آزاد است در حالی‌که گرافت سپتال اکستنشن بر روی سپتوم کودال (دمی) ثابت می‌شود. پس از بستن و بخیه زدن برش‌ها، کشش ایجاد شده در پوشش پوست، کلوملا را با تکنیک سفالیک برجسته‌تر می‌کند که اغلب در رینوپلاستی غربی دلخواه و مطلوب است. این شرایط کاملاً برعکس رینوپلاستی شرقی است، که در آن بیشتر بیماران نه تنها به برجسته کردن نوک بینی نیاز دارند بلکه لازم است بینی‌شان کشیده، باریک و زاویه‌دار هم شود و حتی نوک بینی‌ای که کمی بیشترسربالا باشد، از نظر زیبایی‌شناسی در میان شرقی‌ها زیباتر است. بنابراین، یک گرافت ثابت شده بر روی صورت می‌تواند پایه‌ای برای مقاوم نگه‌داشتن نوک بینی پس از برجسته و یا زاویه‌دار کردن، فراهم کند.

قسمت پشت بینی‌های غربی ارتفاع زیادی دارد، بنابراین پس از برطرف کردن قوز پشت بینی و ایجاد پشتی کم ارتفاع‌تر و متناسب‌تر باید ارتفاع نوک بینی را تا حدی که متناسب با پشت بینی باشد افزایش یابد. اگر در بینی‌های غربی جراح ابتدا ارتفاع نوک بینی را تنظیم کند این کار مانع تراشیدن و برداشتن استخوان اضافی در پشت بینی می‌شود. همچنین زمانی که پس از برداشتن استخوان اضافه، ارتفاع پشت بینی تغییر کند ممکن است جراح مجبور به تغییر مجدد ارتفاع نوک بینی شود. بنابراین در بینی‌های غربی بسیار منطقی‌تر است که همیشه ابتدا قسمت پشت بینی را اصلاح کرده و سپس نوک بینی متناسب با آن تنظیم شود.

مسأله‌ی دیگری که باید در مورد پشت بینی در رینوپلاستی غربی در نظر گرفته شود این است که باید از برش بیش از حد قسمت سپتوم خودداری شود. تنها پس از تکمیل انجام برش و برداشتن قوز پشت بینی، می‌توان حداکثر میزان برداشت سپتوم را برای برای ایجاد بخیه‌ی Lشکل به عمق ۱ سانتی‌متر جهت ثابت نگه داشتن نوک بینی، تعیین کرد.

چگونگی انجام رینوپلاستی شرقی

تکنیک اصلاح نوک بینی، در ابتدای جراحی رینوپلاستی در شرق روشی منطقی است زیرا اغلب به خاطر بافت نرم اطراف بینی، کش‌آمدن پوست و لایه مخاطی و یا میزان اصلاحات مورد نیاز، در میزان برجسته کردن نوک بینی محدودیت‌هایی وجود دارد.  پس از اینکه نوک بینی را تا حداکثر ارتفاع مطلوب، تنظیم کردیم به راحتی می‌توانیم ارتفاع مناسب برای قسمت پشت بینی را نیز تعیین کرده و به نحوی تنظیم کنیم که ظاهری متناسب و هارمونیک برای بینی ایجاد کنیم. اگر این پروسه را بالعکس انجام دهیم، یعنی ابتدا ارتفاع قسمت پشت بینی را تنظیم کنیم و سپس نوک بینی، احتمال اینکه ارتفاع پشت بینی متناسب با نوک بینی نباشد بسیار زیاد می‌شود و این خود نیاز به اقدامات بیشتر برای متناسب کردن قسمت پشت و نوک بینی خواهد داشت.

از آنجا که در رینوپلاستی شرقی اغلب نیاز به بزرگ کردن بینی است، کش آمدن پوست در قسمت برش‌های ایجاد شده بیشتر بخ چشم می‌خورد. به همین دلیل علاوه بر بخیه‌های متناوب در سطح پوست، توصیه می‌شود یک یا دو بخیه جذبی عمیق نیز برای کمتر برجا ماندن رد و اثر برش، ایجاد شوند. در رینوپلاستی شرقی کشش بیشتر ایجاد شده در پوست نوک بینی، یکی دیگر از دلایلی است که جراحان از به کار بردن هرگونه ایمپلنت در ترکیب نوک بینی خودداری می‌کنند. بیشتر جراحی‌های مجدد بینی به دلیل جلو‌آمدگی یا بیرون زدگی و پیدا شدن پروتز در نوک بینی و یا جابجا شدن و کج شدن ناشی از انقباض پروتز در نوک بینی است.

در صورت انقباض و جلو‌آمدگی غضروف درونی، در رینوپلاستی شرقی شرایط بسیار سخت‌تری ایجاد می‌شود. بینی‌های شرقی بافت نرم بسیار، غضروف‌های تحتانی جانبی کوچک و سپتوم کوتاه دارند، بنابراین بیشتر اوقات باید از مواد دیگری (مانند غضروف‌گوش، سپتوم، غضروف دنده، غضروف اتولوگ، ایمپلنت‌ها) برای اصلاح و ایجاد پایه و پشتیبان در بینی استفاده کرد. در حالیکه غضروف‌ بینی‌های غربی بسیار ضخیم‌تر و حجیم‌تر است و در جراحی آن‌ها به ندرت مواد خارجی برای ایجاد پایه و پشتیبان در بینی مورد نیاز است. تغییراتی که در غضروف‌های تحتانی جانبی می‌توان ایجاد کرد (اینتردومال، ترنسدومال، سفالیک تریم)، اغلب برای ایجاد نوک بینی به شکلی است که بر خلاف رینوپلاستی بینی‌های شرقی می‌باشد و در آن بیشتر تأکید بر استفاده از گرافت‌های نوک بینی است.

نتیجه‌گیری

با اینکه رینوپلاستی در سراسر جهان، جراحی بسیار رایجی است، اما اشکال مختلفی از بینی‌های نامطلوب و تکنیک‌‎‌های جراحی رینوپلاستی وجود دارند. ما بر اساس تجارب خود ویژگی‌های مشترک رینوپلاستی شرقی و غربی را بررسی کرده و بر طبق آن‌ها شیوه‌ی جراحی نوک بینی در ابتدای عمل و پشت بینی در مرحله‌ی بعد را برای بینی‌های شرقی توصیه می‌کنیم در حالیکه در بینی‌های غربی توصیه‌ی ما، اصلاح پشت بینی در ابتدای عمل و نوک بینی در مرحله‌ی بعدی است.

برای امتیاز به این نوشته کلیک کنید!
[کل: ۱ میانگین: ۵]
دکتر رزیتا جعفری

دکتر رزیتا جعفری

متخصص گوش ، حلق و بینی , متولد تهران , تمام دوران تحصیلی ام تا دیپلم درتهران سپری شده است. سپس دوره پزشکی عمومی خود را در کاشان با رتبه دو ازمون پرانترنی به پایان رساندم (سال1382) سپس در رشته جراحی گوش وحلق وبینی وسروگردن دانشگاه یزد مشغول به تحصیل شده و پس از پایان تخصص(1388) دوره طرح خود را در شهر زاهدان وشهرستان مرند وسپس دربیمارستان مسیح دانشوری دانشگاه شهید بهشتی به پایان رساندم. دوره فلوشیپی رینولوژی خودرا در دانشگاه شهید بهشتی طی کرده وپس از پایان ان به جهت انجام متمرکز تر اعمال جراحی قاعده جمجمه دربیمارستان امام حسین دراین بیمارستان مشغول بکار شدم.
برچسب ها:
مقالات مرتبط
پرسش و پاسخ تکمیلی

سوالات شما در اسرع وقت پاسخ داده شده و از طریق ایمیل اطلاع رسانی خواهد شد

۰ دیدگاه
یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *